سازمان های بین المللی زنان

اعلامیه جهانی حقوق بشر

یکی از اهداف سازمان ملل متحد، طبق ماده اول منشور ملل متحد، ایجاد همکاری بین المللی برای ترویج و ترغیب احترام به حقوق بشر و آزادی همگان بدون تمایز از نظر نژاد، جنس، زبان یا مذهب است. سازمان ملل متحد از بدو تاسیس به اعتلا و حراست از حقوق بشر توجه کرده است. این سازمان طی ده سال اول حیاتش بیشتر فعالیت های خود را به تبیین مفهوم(( حقوق بشر و آزادی های سیاسی)) و پایه گذاری اصول گسترده و معیار های عمومی، به ویژه از طریق تدوین اسناد بین المللی مصروف کرده است ( ارمنی، 1372 : 107 تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر توسط مجمع عمومی سازمان ملل درتاریخ دهم دسامبر سال 1948 یکی از نخستین دستور های این سازمان درزمینه حقوق بشر بود. مجمع عمومی این اعلامیه را به عنوان (( معیارموفقیت مشترک برای همه اقوام و ملت ها)) معرفی کرد و از همه کشورها عضو و تمامی مردم جهان خواست تا شناخت و رعایت حقوق و آزادی های مندرج در آن را تامین و ترویج نمایند. ( سازمان ملل متحد، 1354:595 ) درواقع تصویب این اعلامیه، به عنوان جز مکمل حقوق و آزادی های مطرح شده و منشور انجام شد. به علت اینکه مواد این منشور، به صورت های مختلف و گاه کاملاً متناقض با یکدیگر تفسیر می شد و به دلیل ناتوائی مواد منشور در تبیین واضح این حقوق و آزادی ها و کافی نبودن استناد به موضوعی که بدین صورت دریک معاهده درج شده برای ایجاد التزام مقرر شد تا جز مکملی به منشور اضافه شود. ( سازمان ملل متحد 1374 :243)

اعلامیه جهانی حقوق بشر در ابتدا ارزش کار بردی نداشت، ولی به مرور زمان ماهیت حقوقی آن متحول شد واکنون جزو اسناد معتبر ولازم الاجرای بین المللی به شمار می آید. در مورد علل تغییر ماهیت حقوق اعلامیه، دیدگاه های مختلفی از سوی حقوقدانان مطرح شده است. برخی از آنان معتقد ند حقوق بشر اصولاً ریشه درعرف جهانی دارد و پیش از تصویب این اعلامیه نیز چنین عرفی درظاهر میان دولت های اروپایی وجود داشته است. بنا به نظر تعدادی دیگر از حقوقدانان، درشرایط کنونی بر اثر عملکرد دولت ها، در رعایت قواعد مندرج در اعلامیه، اصول مندرج دران به صورت عرف در آمده و درقوانین اساسی تعدادی از کشور های گنجانیده شده است و آخراینکه مقدار زیادی از اصول مندرج در اعلامیه، درمیثاق های مزبور به عنوان معاهدات معتبر چند جانبه بین المللی برای اعضای آن حالت لازم الاجرایی دارد. مطابق این اعلامیه که در 10 سپتامبر 1948 به تصویب رسید(( هر فرد مستحق همه حقوق و آزادی های است که در این اعلامیه مقرر گردیده است، بدون هیچگونه تبعیض نژادی، جنس، زبان یا مذهب، تولد یادیگر وضعیت ها (( اعلامیه جهانی حقوق بشر شامل 30 ماده می شود. دوماده اول اصول اساسی ناظر برهمه حقوق بشر را بیان میکند. مواد 3تا 21 به میان حقوق مدنی وسیاسی می پردازد و مواد 22 تا 27 به حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی اختصاص دارد. سه ماده آخر نیز مبانی حفظ حقوق بشر برای برخورداری همگان از آن ها را نشان می دهد)).