زنان در اسناد بین المللی

اعلامیه جهانی حقوق بشر

اعلامیه محو خشونت علیه زنان

پروتوکل اختیاری مربوط به میثاق بین المللی حقوق مدنی وسیاسی

پیاده نمودن جنبش پیکینگ درعمل 

قطعه نامه پیکن 

کنوانسیون رفع کلیه اشکال تبعیض عیله زنان

اعلامیه اسلامی حقوق بشر


میثاق های بین المللی حقوق بشر

ازآنجا که اعلامیه جهانی حقوق بشر فاقد نظام اجرایی بود و همچنین به مسئله شکایت و داد خواست در آن توجهی نشده بود، از همان ابتدای تدوین اعلامیه، مجمع عمومی سازمان ملل از شورای اقتصادی و اجتماعی خواست تا کمیسیون تابعه این شورا، ( کمیسیون حقوق بشر) مسئله تنظیم پیش نویس طرحی را درخصوص معیارهای اجرایی در اولویت کار خود قرار دهد. به این ترتیب کار تهیه و میثاق بین المللی در زمینه حقوق بشر، نخست درباره حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی  و دیگر درباب حقوق مدنی وسیاسی آغاز گردید تا حقوق مندرج دراعلامیه جهانی حقوق بشر، به صورت قانونی ولازم الاجرا درآید.

میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی

این میثاق درسوم ژانویه ۱۹۷۶ رسمیت قانونی یافت و برای دولت های امضاء کننده آن حالت لازم الاجرا پیدا کرد. حقوق بشر که این میثاق به پیشبرد و حمایت از آن همت می گمارد، برسه گونه اند:

  • حق کار کردن در شرایطی عادلانه و مساعد
  • حق برخورداری از حمایت اجتماعی، معیار زیستی شایسته و بالاترین معیارهای قابل حصول از جهت بهورزی جسمانی و روانی
  • حق برخورداری از آموزش و پرورش و بهره مندی از ثمرات آزادی فرهنگی و پیشرفت های علمی

میثاق مذکور  دارای یک مقدمه و ۳۱ ماده است. ماده سوم مقرر دارد که : (( کشورهای طرف این میثاق، متعهد می شوند که تساوی حقوق مردان وزنان را دراستفاده از کلیه حقوق اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی مقرر در این مثاق تامین نمایند)). در ماده دهم بر خانواده و اهمیت آن، رضایت به ازدواج و مسائل مرتبط با امور خانوادگی تأکید شده و دیگر مواد هم در همه حقوق مربوط به آن، تساوی بین زن و مرد را برقرار نموده، رفع تبعیض درهمه زمینه ها را خواستار شده است.

میثاق بین المللی حقوق مدنی وسیاسی

نخستین پروتکل اختیاری میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی، در تاریخ بیست و سوم مارچ ۱۹۷۶ رسمیت قانونی یافت. این میثاق به حقوقی از قبیل آزادی نقل مکان، برابری در مقابل قانون، اصل برائت از جرم، آزادی اندیشه، و جدان و مذهب، آزادی عقیده و بیان، شرکت در اجتماعات مسالمت آمیز، آزادی عضویت در تشکل های مختلف، مشارکت در امورعمومی و انتخابات و حمایت از حقوق اقلیت هامی پردازد.

میثاق مذکور محروم ساختن خود سرانه افراد را از حق حیات، اعمال شکنجه، رفتار و مجازات ههای ظلمانه و تحقیر آمیز، بردگی و کار اجباری، دستگیری یا توقیف خود سرانه، تبلیغات و طرفدارای از نفرت نژادی یا مذهبی منجر به تحریک، تبعیض یا خشونت را ممنوع می سازد.


کنفرانس های جهانی زنان و نتایج آن ها

کنفرانس اول؛ مکزیکوسیتی- ۱۹۷۵

درجریان کنفرانس اول، سال های ۱۹۸۵-۱۹۷۶ به عنوان دهه زنان نامگذاری و صندوق خیریه ای برای زنان هفده تأسیس شد.

کنفرانس دوم؛ کپنهاک- ۱۹۸۰

نتیجه برنامه عمل در راستای اقدامات ملی قوی تر برای تضمین مالکیت زنان و کنترول اموال بود و پیشرفت هایی در حقوق زنان دررابطه با ارث، سرپرستی کودک و از دست دادن تابعیت صورت گرفت.

کنفرانس سوم؛ نایروبی- ۱۹۸۵

این کنفرانس به عنوان کنفرانس جهانی بازنگری و ارزیابی دستاوردهای دهه زنان ملل متحد: تساوی، توسعه وصلح تشکیل گردید. این کنفرانس هنگامی برگزار شد که حرکت برای تساوی جنسیتی در سطح جهانی پذیرفته شده بود. اتفاقی که در این زمان رخ داد توسط عده ای به عنوان تولید فمینیسم جهانی نام گرفت. از انجایی که اهداف کنفرانس مکزیکوسیتی به صورت کامل تحقق نیافته بود ۱۵۷ دولت شرکت کننده، سند راهکارها تا سال ۲۰۰۰  را به تصیب رساندند. ازجمله دستاوردهای  زود هنگام این کنفرانس تبدیل صندوق موجود به به صندوق توسعه زنان بود که یک نهاد دائمی، مستقل و مرتبط با برنامه ملل متحد بود. یونیفم، حمایت مستقیم از توسعه زنان و پیشتیبانی پروژه هایی در سطح جهانی بعمل آورد.

کنفرانس چهارم؛ پکن -۱۹۹۵

بخش پیشرفت زنان ملل متحد DAW در ارزیابی خود نسبت به کنفرانس چهارم اظهار داشت؛ تحول اساسی که درکنفرانس پکن روی داد شناسایی ضورت بغییر تمرکز از زنان روی مفهوم جنسیت بود که بنابر آن ساختار کلی جامعه و همه روابط میان زنان و مردان باید مجددا ًارزیابی گردد.

تنها درصورت تحول اساسی در ساختار جامعه و نهادها و موسسات آن، زنان می توانند به طور کامل از تمام حقوق شان به عنوان افراد مساوی با مردان در تمام جنبه های زندگی بهره مند گردند. این تحول تأیید مجدد این بودکه حقوق زنان، حقوق بشر است و تساوی جنسیتی به عنوان یک ملاحظه است که همه از آن منتفع می گردند.

برنامه عمل کنفرانس پکن اقدام جدی همه دولت ها برای اجرای تعهد خود مبنی بر ارتقای احترام، رعایت و حمایت جهانی از همه حقوق بشر و آزادی های اساسی نسبت به همه افراد انسانی مطابق با منشور ملل متحد و دیگر اسناد مرتبط با حقوق بشر و حقوق بین الملل را مورد تاکید قرار می دهد.

مطابق با این سند همه حقوق بشر، حقوق مدنی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به علاوه حق توسعه جهانی؛ تفکیک ناپذیر، به هم پیوسته و مرتبط هستند؛ چنانچه در برنامه عمل و اعلامیه کنفرانس جهانی وین ۱۹۹۳ اعلام گردید.

همچنین حقوق بشر زنان و دختران بخشی غیر قابل انکار، مکمل و جدائی ناپذیر از حقوق جهانی بشر است و بهره مندی کامل و برابر زنان و دختران از حقوق بشر و آزادی های اساسی اولویت دولت ها و ملل متحد بوده و برای پیشرفت زنان ضروری وحیاتی است حقوق برابر زنان و مردان صراحتا ً در مقدمه منشور ملل متحد اشاره شده است. درهمه اسنادحقوق بشر مهم "جنس" از جمله دلایلی است که دولت ها نباید براساس آن اعمال تبعیض داشته باشند.